Για σένα μόνο θα μπορούσα να γράψω.
Για όλα όσα μου πρόσφερες, όλα αυτά τα χρόνια.
Την ολοκληρωτική αγάπη που έγινε ο απόλυτος τρόπος ζωής.
Μεγάλα λόγια ειπωμένα από απλούς ανθρώπους. Αυτό είμαστε, αλλά η δική σου επιμονή, να προσφέρεις καθημερινά αγάπη και φροντίδα, απογείωσε το δικό μου συναίσθημα.
Τολμώ να πω πως με άλλαξες, να παραδεχτώ πως μέσω εσένα, έγινα καλύτερος άνθρωπος…
Ένα φίλτρο η αγάπη σου, και κάθε τι που μπήκε μέσα του, μετουσιωνόταν σε σπουδαίο.
Αγάπη και έρωτας που κράτησε στο χρόνο, στη φθορά της ημέρας, στο ξέβαμμα των λέξεων.
Η σημασία του μαζί ήταν δεδομένη, όπως η άδηλος αναπνοή. Μαζί σου τίποτα δεν ήταν απλό, τίποτα δεν κράτησε λίγο.
Μαζί σου όλα είναι μεγαλείο.
Η αφορμή να πω πως πραγματικά έζησα, αγαπήθηκα, αγάπησα, και συνεχίζω.
αναπνοές
